เหน็ดเหนื่อยมากเลยใช่ไหม
กลั้นหายใจมานานเท่าไร
ในโลกที่มันดูหมุนเร็วเกินไป
ต้องวิ่งตามใคร
จนเหมือนว่าใจจะเร่งไม่ทัน
เปิดกระจกให้ลมเข้ามา
ให้แสงแดดส่องกระทบตา
สูดหายใจ กลิ่นดอกไม้ที่ปลิวโชยมาย้ำเตือนว่า
คงถึงเวลาต้องพักสักที
แค่ปล่อยความคิดเอาไว้ ให้ลอยไปพร้อมลมข้างทาง
มองฟ้าสีครามสดใส ชมภาพวิวระหว่างทาง
ความสุขที่อยู่ไม่ไกล ได้นั่งข้างเธอ
แค่ขับไปบนถนน ให้ลมช่วยพัดความวุ่นวาย
ชีวิตจริงเป็นอย่างไร ทิ้งมันไปก่อนเลย
บนเส้นทางที่มีเธอกับฉัน ได้พบแล้วที่พักใจ
ผ่านทุ่งนาเขียวขจี ริมฝั่งน้ำ
ผ่านโค้งลัดเลาะ ทะเลหมอกยามเช้า
มหาสมุทรสะท้อนเส้นขอบฟ้า
มันช่างงดงาม ฉันโชคดีได้เห็นไปพร้อมเธอ
ดั่งพระอาทิตย์คู่ทุ่งทานตะวัน
ในทุกเส้นทาง เธอหันมาเจอฉัน
ยอดดอยภูผาถึงใต้น้ำอันดามัน
ไกลแค่ไหน ก็มีสองเราอยู่ใกล้กัน
แค่ปล่อยความคิดเอาไว้ ให้ลอยไปพร้อมลมข้างทาง
มองฟ้าสีครามสดใส ชมภาพวิวระหว่างทาง
ความสุขที่อยู่ไม่ไกล ได้นั่งข้างเธอ
แค่ขับไปบนถนน ให้ลมช่วยพัดความวุ่นวาย
ชีวิตจริงเป็นอย่างไร ทิ้งมันไปก่อนเลย
บนเส้นทางที่มีเธอกับฉัน ได้พบแล้วที่พักใจ
มีเธอและฉัน
กับเพลงของเราเปิดคลอ
แม้ทางจะไม่คุ้นเคย
ไม่กลัวเ พราะเราอยู่เคียงข้างไม่ห่าง
หมู่ดาวนับล้าน
นั่งมองด้วยกัน จอดรถข้างทาง
ให้นาฬิกามันเดินช้าๆ
อยู่ตรงนี้นานๆ
มีเธอและฉัน
กับเพลงของเราเปิดคลอ
แม้ทางจะไม่คุ้นเคย
ไม่กลัวเ พราะเราอยู่เคียงข้างไม่ห่าง
หมู่ดาวนับล้าน
นั่งมองด้วยกัน จอดรถข้างทาง
ให้นาฬิกามันเดินช้าๆ
อยู่ตรงนี้นานๆ